Ruim vijftig jaar geleden werd de Zaanse band Stampei opgericht. Na maanden van oefenen en liedjes schrijven was het tijd om op te treden: On The Road! Als de band er zeven jaar later mee stopt, richten ex-leden een nieuwe band op: De Dijk. Prachtige liedjes en heel veel
optreden maakten De Dijk tot een grote naam.
Na meer dan 3.000 optredens in Nederland viel in Paradiso het doek. Nooit meer On The Road? Oud-Dijkleden Nico Arzbach (gitaar) en Roland Brunt (saxofoon) richtten samen met schrijver/verteller Peter Smit nog een band op: Arzbach, Brunt & Smit. Naast nummers van De Dijk brengen ze bij hun nieuwe toer nummers van hun 3 eigen albums. Met als rode draad een serie anekdotes over wat muzikanten rond hun optredens zoal meemaken.
Van de Rolling Stones in Den Haag tot David Bowie in een bos bij Oslo. Soms bizar, soms leerzaam, bij vlagen hilarisch! “De bus haalt amper 80, maar we zijn weer On The Road!”
On The Road
(Huub van der Lubbe/Nico Arzbach)
Groene weiden bonte koeien
Grazend in het avondrood
Paarse heide eenden broeden
In de rietkraag langs de sloot
Maar daar hebben we geen tijd voor
Zei de gek de idioot
Want de bus haalt amper 80 en we zijn weer
On the road
Restaurantje haute cuisine
Badend in het neonlicht
Nette obers die bedienen
Met een lach op hun gezicht
Maar het wordt een snel patatje
En van thuis een sneetje brood
Want de bus haalt amper 80 en we zijn weer
On the road
Als rechts van de weg de sloot is
En links van de weg de dood
En aan het eind van de weg de goot is
Dan blijf ik liever on the road
Volle zalen keihard swingen
En de hele zaak aan pulp
1000 groupies staan te springen
Om een knoopje van m’n gulp
Maar de bus moet ingeladen
Als dat klaar is zijn we dood
Zo haal je nooit de tachtig maar we zijn weer
On the road
